De omgong lâns de Fryske Alve Stêden of het verhaal van de tien kleine motorrijdertjes….

Op de langste dag van 2014 met 13 mensen de 11 steden in Friesland per motor bezoeken is vragen om problemen. Dat begint er al mee dat Jos en Jacqueline vanwege donder en bliksem enige vertraging melden. Een half uurtje later dan gedacht stappen zij hotel Gaasterland binnen. Zo’n hotel waar je zelf je drankje, koffie enz. mag pakken en het dan ook zelf moet opschrijven. Vertrouwen bestaat nog!

Vlot daarna gaan 13 mensen op een tiental motoren, goedgehelmd op weg in het fraaie Fryslân.

N.B. In dit stuk komen af en toe Friestalige termen voor om jullie wat in de stemming te houden 😉

Heilig voorschrift van de onze Toerleider is: “ …vertrek voor de tocht met volle tank” , het is tenslotte een ritje van ruim 200 km nietwaar? Gelukkig ging Karel nog snel even tanken voordat hij zich in hotel Gaasterland meldde. Wie schetst onze verbazing als we tien minuten na vertrek al bij een tankstation stoppen…….. omdat de toerleider droog dreigde te komen staan!

Workum –althans de binnenstad- werd gemist door de falende navigatieapparatuur maar gelukkig kon die snel vervangen worden.

De Toerleider maakte het overigens ruimschoots goed door de uitstekende en bezienswaardige tocht waarbij hij zelfs de pleisterplaatsen voor onderweg vorig jaar al per sloep (!) heeft voorverkend op prijs-kwaliteit (daarover later meer), ambiance en uitzicht. Ja, Rein heeft niet alleen de Elfstedentocht echt geschaatst maar hem ook met een sloep gevaren.

Bij de koffie stop in Bolsward wilde iedereen er wel appelgebak bij. Sommigen met slagroom en een enkeling zelfs met heeeeeeel veeeeel slagroom. Fris gebak, het duurde even maar smaakvol dat moet gezegd. De stop onthulde ons ook dat Wiecher niet alleen van veel slagroom houdt maar ook ‘geef Frysk praat’ en dat vor een Grunniger! Onderweg veel fraais gezien, het geaccidenteerde (jawel) Gaasterland, het vlakke “greiden” landschap met dartelende veulens, en – gelukkig weer – weiden vol met koeien, schapen en geiten. Ook het prachtige Frysk Hynder hebben we een aantal malen in de weide zien lopen. En natuurlijk het water waarop geschaatst wordt, stempels worden vergaard en wordt afgezien om dat kruisje te krijgen.

Na een heuse professionele foto-shoot in St. Jabik (St. Jacobiparochie) die ons doet vermoeden dat we in dat fraaie glamourblad Rotary Magazine op de cover komen te staan, worden we weer hard in de realiteit terug geplaatst, dat magazine komt alleen nog maar digitaal, niks glamourblad.

Want ja, als de fotograaf, Annabel, de meest wonderlijke posities inneemt om ons zo fraai mogelijk te fotograferen, steeds een andere kijkhoek en uitsnede kiezend, dan is toch het vermoeden gerechtvaardigd dat je aan een heuse foto-shoot meewerkt in plaats van dat er een kiekje wordt gemaakt van een stel motorfanaten. Niet dan? Ja toch!
St. Jabik dus, daar waar het wandelpad naar Santiago de Compostella begint.

Op naar Dokkum, naar de prima verzorgde lunch in de Posthoorn. Dat is dan het keerpunt in de Elfstedentocht maar ook voor de motormuizen. Of het aan de lunch lag – er werd maar een biertje gedronken -en dat was zelfs nog 0,0 %- en voor de rest Spa water, veel Spa water en sûpen (karnemelk voor de niet-Friestaligen) weet ik niet maar vanaf nu gaat het steeds bergafwaarts met ons. Na het lunchen zijn we kennelijk meteen het “drop off drop on” systeem vergeten….. met als resultaat dat minstens een tweetal, door de verkeerslichten, dreigt de route niet te kunnen vervolgen. Gelukkig is Wiecher nog bij de les anders waren Tjeerd en Jan nu nog door de Friese dreven aan het dwalen. We zijn nog (net dus) compleet maar dat wordt al spoedig anders.

In Leeuwarden zien we Karel en Nic met Annabel de groep verlaten, toen waren er nog maar acht…..

De laatste stop in IJlst, zittend op een terrasje tegenover Frisia en schaatsenfabriek Nooitgedagt (ja die ook van dat gereedschap) en toch verloren gegaan. En met uitzicht op die typische overtuinen langs het water.

Van “pongholder” Gem mochten we bestellen “wat we wilden…” Dat zegt wat over de kwaliteit- prijsverhouding van de etablissementen die Rein voor ons had uitgezocht: iedereen was tevreden over de verzorging van de inwendige mens EN de penningmeester had ruimschoots geld over! Maar ja omdat nu meteen allemaal in champagne om te zetten leek ons toch ook niet zo’n goed idee.

Jan onthult ons dat hij niet grijs maar witblond is en geeft de serveerster een 7+ met later nog een extra half punt erbij. De koffie en ‘sûkerbôle mei bûter’ bleek toch aanlokkelijk te zijn toen het eenmaal op tafel kwam, iedereen lustte wel een ‘stik’.

We vervolgen onze weg naar het startpunt in Rijs.

In Sneek op een rotonde zien we Wiecher de groep verlaten op een rotonde neemt hij de derde en wij de tweede afslag. Ik meen dat er ook een van ons die rotonde dubbel draaide maar gelukkig inzag dat hij ons moest volgen en niet Wiecher. Toen waren er nog maar zeven…..

Nog voor Balk lossen Okkie, Jos en Johan.

Dan zijn er nog maar vier….????!!! Hoe het afgelopen is kan ik niet vertellen.

P.S. Als jullie een foto impressie van de tocht zelf willen zien kijk dan ook eens op http://www.ifmr-nl.nl/index.php/toerkalender/10-toerkalender/38-elfstedentocht-2014

Johan.