Rond 9.00 uur verzamelden zich 25 deelnemers aan de Hunebedtocht bij het Vergulde Ros in Staphorst. Onder de deelnemers waren 9 Duitse IFMR AGS motorvrienden. Je kunt merken dat IFMR een vriendenclub is want er zijn nogal wat motorrijders bij die elkaar kennen van eerdere ritten.

Nadat het de afgelopen dagen extreem heet was geweest hadden we op deze dag uitzonderlijk lekker motorweer. Droog en een graad of twintig. En af en toe kwam de zon even door.

Na koffie met een heerlijk stukje appeltaart vertrok de groep om 9.45 uur. Direct na het vertrek volgden we het Reestdal richting Meppel. En nadat we om Meppel hebben heengereden zien we de eerste typische landschappen van de Wieden en de Weerribben. Veel natuur en boerderijen afgewisseld met grote plassen water als gevolg van de veenwinning in het verleden. Via Blauwe Hand rijden we tussen de Beulakkerwiede en de Belterwiede door. Via de Vollenhoofse Dijk komen we in het pittoreske Blokzijl met zijn prachtige jachthaven. Dan gaan we via Geertien de Weerribben in.

Ter hoogte van de Vlodderbrug is het tijd om even de benen te strekken en een kopje koffie te drinken. Prima verzorgd overigens door Bart Boersma, lid van RC Staphorst-Reestland. Een dagje weg met de IFMR is niet alleen motor rijden maar ook mensen ontmoeten. Wanneer we daarna weer vertrekken maakt Rotary Nederland nog een foto van ons.

We rijden nog even door Giethoorn om dan via Havelte Drenthe in te rijden en het water en het veen achter ons te laten. Na Havelte volgen we een stuk de Drentse Hoofdvaart om dan via boswachterij Dwingeloo en het landgoed Vossenberg naar Westerbork te rijden. Nu blijkt dat toch niet iedereen met een volle tank aan de rit begonnen is waardoor we bij Elp even een tankstop maken. Daarna gaat het door naar Borger.

In Borger zijn wij te gast bij het Hunebedcentrum. Niet alleen genieten we hier van een uitstekende lunch maar tevens krijgen we uitleg over ontstaan en functie van de hunebedden. Toch wel indrukwekkend dat de toenmalige bewoners van Drenthe dit zonder noemenswaardige hulpmiddelen voor elkaar kregen. Met name het grootste hunebed van Nederland is indrukwekkend.

Het hele centrum is trouwens een openbaring. Of zoals sommigen zich afvroegen: “waarom zijn we hier nog nooit eerder geweest”? In het buitenland is een dergelijke bezienswaardigheid een omweg waard en in eigen land ga je er snel aan voorbij! Bij het grootste hunebed in Nederland is het natuurlijk een mooi moment om een groepsfoto te maken.

Na Borger rijden we eerst op de grens van Hondsrug en het laagveen. Rechts de beschutting van de hoger gelegen zandgronden met bossen en aan onze linkerhand zien we uitgestrekte en kale akkerbouwgrond met aan de horizon Stadskanaal en Musselkanaal.

Via Exloo en Odoorn, typische Hondsrug plaatsen met veel kapitale huizen waar de welgestelde boeren zich na een arbeidszaam leven in het veen terugtrokken, gaan we naar Schoonoord en Wezup. In Wezup gaan we even van de hoofdweg af en rijden we door een typisch Drents esdorp met prachtige boerderijen en erven. Vaak mooi opgeknapt en niet meer met een agrarische functie.

We zijn nu op de Drentse hei en gaan via Zweeloo en Aalden naar Meppen. De oude saksische boerderij waar we recht tegenaan rijden in Meppen is een absolute lust voor het oog. We passeren nu boswachterij Gees en het Mantinger Veld en komen via Mantinge bij het Linthorst-Homan kanaal.

Bij de voormalige losplaats hebben we een korte stop om de beentjes wat los te maken en wat te drinken. Weer prima verzorgd door Bart. Wie schetst echter onze verbazing dat de plaatselijke dorpsvereniging alhier een soort eigen versie van “ter land, ter zee en in de lucht” heeft georganiseerd. We worden met een soort van wave ontvangen. De niet geplande dingen blijken toch altijd weer het leukst te zijn.

Daarna lijkt er een heuvel in het landschap te staan. Dit is het VAM compostbedrijf. Nadat we hier omheen gereden zijn en onder de A28 door zijn, rijden we langs de zuidelijke randen van het Dwingelder veld/

In de buurt van Ruinen begint het wat te druppelen en in Ruinerwold hebben we dan toch de eerste regenbui te pakken. Dat betekent even gas geven en via de Wijk komen we om 17.00 uur weer aan bij het Vergulde Ros.

Iedereen is het erover eens dat we terug kunnen kijken op een geslaagde dag. Gelukkig zonder problemen verlopen en met goed weer. We zien weer uit naar de volgende IFMR ritten.

Jos Kok

Organisator